De teleprompter heeft een onterechte reputatie. Slecht gebruikt levert hij de starende nieuwslezersblik op; goed gebruikt is hij het verschil tussen vier takes en veertig. De truc is dat voorlezen van een prompter een techniek is, geen dictee.
Het begint in het script
Robotachtig klinken wordt meestal geschreven, niet gespeeld. Scripts die als proza geschreven zijn, klinken als proza. Schrijf zoals je praat: korte zinnen, spreektaal, vragen. De betrouwbare route is je eerste versie hardop uitspreken, vastleggen en de uitgeschreven tekst bewerken, want dan passen de woorden al in je mond.
Plaatsing en snelheid
- Zet de prompter zo dicht mogelijk bij de lens; een telefoon op armlengte er vlak onder werkt.
- Grotere tekst, minder woorden per regel, zodat je ogen niet zichtbaar heen en weer gaan.
- Laat de tekst langzamer rollen dan natuurlijk voelt, want voor de camera praat je sneller dan je denkt.
Breng het in beats
Lees niet aan één stuk door. Lees een beat, één of twee zinnen, en zeg hem dan tegen de lens alsof je hem net bedacht. Het rollen pauzeren tussen de beats is geen valsspelen, het is de techniek. Energie wint van nauwkeurigheid: als je een woord verhaspelt maar het leven in je stem houdt, draai dan door.
De prompter is een geheugensteun, geen metronoom. Jij bepaalt het tempo.
Eén app van script tot lens
Het praktische obstakel is meestal de logistiek: het script in de ene app, de prompter in een andere, de opmaak onderweg verloren. Drift slaat het exporteren helemaal over: het script dat je in de schrijfmodus schreef opent direct in een ingebouwde teleprompter. Schrijven, de telefoon bij de lens zetten, lezen, plaatsen.